Emoties zijn niets anders dan e-motions: energy in motion.
Energie die door ons lichaam wil bewegen.
Maar wat gebeurt er als die energie geen ruimte krijgt?
Wat als een kind (of volwassene) keer op keer emoties voelt die er niet mogen zijn?
Verdriet dat wordt weggewuifd.
Boosheid die te groot is.
Angst waar geen woorden voor zijn.
Die emoties verdwijnen niet.
Ze stapelen zich op in het lichaam.
En dan zie je het gebeuren:
-
Het lijf kan geen rust vinden
-
Focussen wordt lastig
-
Ontspannen lukt niet
-
Aanwezig zijn in het lichaam voelt onveilig of onrustig
Het hoofd staat “aan”, maar het lichaam is moe.
Wanneer emoties zich vastzetten in het lichaam
Veel kinderen die druk zijn, snel afgeleid, prikkelgevoelig of over hun grenzen gaan, doen dit niet omdat er ‘iets mis’ is met hen.
Vaak is het lichaam simpelweg overvol.
Overvol met:
-
onverwerkt verdriet
-
spanning
-
angst
-
boosheid
-
gevoelens die te groot waren om te dragen
Het zenuwstelsel staat continu in een staat van paraatheid.
Niet omdat het kind dat wil, maar omdat het lichaam geen andere uitweg meer ziet.
En dan plakken we er een label op
Wat ik van dichtbij heb gezien – en nog steeds zie – is hoe snel we geneigd zijn om labels te plakken op kinderen.
Omdat het overzicht geeft.
Omdat het houvast biedt.
Omdat het een verklaring lijkt te zijn.
Maar wat als dat label niet de kern raakt?
Wat als we niet kijken naar wat er mankeert, maar naar wat er vastzit?
Ik heb ouders horen zeggen:
“Eindelijk weten we wat het is.”
En tegelijk zag ik kinderen die zichzelf langzaam gingen vereenzelvigen met dat stempel.
Terwijl hun lichaam eigenlijk iets heel anders vroeg:
ruimte, veiligheid, ontlading en erkenning.
Wat als we emoties er wél laten zijn?
Wat zou er gebeuren als we emoties niet langer onderdrukken?
Niet wegdrukken met medicatie.
Niet rationaliseren.
Niet corrigeren.
Maar ze er laag voor laag laten zijn.
Met NEI-therapie werken we precies daar:
bij het lichaam en het onderbewuste.
Zonder praten tot in detail.
Zonder opnieuw alles te hoeven beleven.
Maar door te luisteren naar wat het lichaam al die tijd al probeert te vertellen.
Laag voor laag, op het tempo van het kind
Met NEI halen we als het ware de lagen voorzichtig af.
Net zoveel als het lichaam op dat moment aankan.
Dat zorgt vaak voor:
-
meer rust in het lijf
-
betere focus
-
minder innerlijke onrust
-
meer aanwezig zijn
-
een kind dat zich weer veilig voelt in zichzelf
Niet omdat we het gedrag “fixen”,
maar omdat we de oorzaak erkennen.
Geen stempel, maar verzachting
Ik geloof er diep in dat veel kinderen geen label nodig hebben,
maar ontlading.
Begrip.
En een veilige bedding waarin emoties eindelijk mogen bewegen.
Want als energie weer mag stromen,
ontstaat er vanzelf rust.
En dan zie je het mooiste gebeuren:
een kind dat weer lekker in zijn vel zit.
Niet omdat het is aangepast,
maar omdat het weer zichzelf mag zijn.
Liefs, Willeke
Reactie plaatsen
Reacties